บทที่ 44 พอกันที!

“ผู้ชายมีเป็นร้อยเป็นล้านไม่คิดจะสรรหา แต่กลับเลือกที่จะมาวอแวกับลูกชายของฉันไม่เลิก ไม่รู้จักคำว่ายางอายบ้างเหรอยังไง”

“แต่ฉันกับมาวินเรารักกันนะคะ แล้วตอนนี้เรายังมีลูกด้วยกัน”

“รักอย่างนั้นเหรอ รักแล้วมันกินได้ไหมล่ะ!”

“…”

มารดาแฟนหนุ่มถลึงตามองเธอด้วยสายตาเย็นเหยียบทั้งยังตะคอกเสียงใส่ด้วยคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ